اتاق رویا

پست الكترونيک

آرشيو

خانه

 

۱۳۸٥/٧/٥

 

اون که رفته ... ديگه هيچ وقت نمی ياد ...

سرنوشت چشاش کوره نمی بینه

زخم خنجرش می مونه تو سینه

لب بسته ٬ سینه ی غرق به خون

قصه ی موندن آدم همینه

اونکه رفته دیگه هیچ وقت نمیاد

تا قیامت دل من گریه می خواد

تا قیامت دل من گریه می خواد ...

 پيام هاي ديگران ()

Negar

Negar


لینک ها

آيلين و خاطراتش
جاوا
کلبه آرامش من
دو منتظر
عروسک کوکی
شام مهتاب
چيزی شبيه زندگی
لحظه ساز عاشقی
گيم نت زئوس
شايد کمی بهتر
پایان سکوت
قصه دلها
رز
طنز و منز

نویسندگان

Negar

آرشیو من

اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
اسفند ۸٦
بهمن ۸٦
دی ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤

امکانات

  RSS 2.0