تقریبا همه شعرهایی رو که تاحالا چندین بار گوش دادم رو نوشتم ... ولی برای چی ... کی چی ... چرا از عشق ... چرا از خواستن ... چرا هنوز از امید ... از دلدیوونه نوشتن ... وقتی هیچ باشی ... وقتی هیچ گرفته شی ... وقتی مانع خوشبختی باشی ... دیگه ... دیگه ... نباید باشی ... بهتره نه فکر عشق و دلتو بکنی نه امید و صبح سپید رو ... باید باور کنی که حر چیز دیگه ای بود ... باید قبول کنی ... قبول کنی که حر ... حرف خوشبختی او بود و تو ... تو یه مزاحم ! ....