گویی همین دیروز بود ،

غروبی و سراشیبی دشتی

در گوشم خواند : ((فراموشم نکن))

اکنون تنها بادها هستند

و فریاد هی هی چوپان ها ،

همهمه درختان سدر ،

در کنار جویبارهای زلال .